Zit het in de familie?
Dat was waarschijnlijk de vraag die ik het vaakst kreeg toen ik vertelde dat ik zwanger was van een tweeling.
En daarna kwam meestal de volgende vraag:
“Was het natuurlijk?”
Of:
“Was het gepland?”
Na een tijdje had ik bijna een standaardantwoord klaarstaan.
Want wanneer je zwanger bent van een tweeling, merk je al snel dat mensen ontzettend nieuwsgierig zijn. Een tweeling is bijzonder en veel mensen vinden het fascinerend. Sommige vragen vond ik tijdens mijn zwangerschap toch lastiger dan ik vooraf had gedacht.
“Zit het in de familie?”
Deze vraag kreeg ik eigenlijk iedere keer als ik vertelde dat we een tweeling verwachtten. Een hele logische vraag.
Zelf wist ik eigenlijk ook helemaal niet zoveel over hoe een tweeling ontstaat. Ik wist bijvoorbeeld wel dat een eeneiige tweeling ontstaat wanneer één bevruchte eicel zich splitst, maar pas later leerde ik dat een twee-eiige tweeling vanuit de vrouwelijke lijn kan worden doorgegeven.
Wij hebben een twee-eiige tweeling, maar geen tweelingen in de familie. Dus was het voor mij bijzonder en dus totaal onverwacht.
We hadden niet gedacht: misschien krijgen wij wel een tweeling.
We kregen gewoon ineens te horen dat er twee baby’s onderweg waren.
“Was het natuurlijk?”
Dit was de vraag die ik een stuk lastiger vond. Mensen bedoelden het lang niet altijd verkeerd, maar dit is wel een hele persoonlijke vraag.
Bij mensen die dicht bij me stonden, vond ik deze vraag geen probleem.
Maar van een vreemde vond ik het toch behoorlijk persoonlijk. Want wat iemand eigenlijk vraagt, is hoe jij zwanger bent geworden en dat vond ik niet iets wat ik zomaar met iedereen wilde delen.
Soms werd de vraag heel direct gesteld. Soms werd hij wat voorzichtiger verpakt. Maar uiteindelijk kwam het vaak op hetzelfde neer.
“Was het gepland?”
Ook deze vraag kreeg ik regelmatig en daarop kon ik gewoon met “ja” antwoorden. Maar achter dat korte antwoord zat voor mij wel meer.
We hadden best wat voeten in de aarde gehad om zwanger te worden. We hadden verschillende onderzoeken gehad en het duurde eventjes.
Daardoor kon zo’n ogenschijnlijk simpele vraag me soms weer even terugbrengen naar die periode waar ik niet altijd behoefte aan had.
Voor de één is “Was het gepland?” een onschuldige vraag. Voor iemand anders kan diezelfde vraag allerlei emoties oproepen.
“Hopelijk een jongen en een meisje!”
Deze kregen we ook regelmatig en daar kon ik eigenlijk niet zo goed tegen.
Niet omdat ik zelf een voorkeur had. Voor mij was alles goed. Een jongen en een meisje, twee meisjes, twee jongens… Ik zou gewoon ontzettend gelukkig zijn met twee gezonde baby’s.
Wanneer andere mensen een duidelijke voorkeur uitspraken, vond ik dat vervelend. Alsof de samenstelling van onze tweeling iets was waar je een voorkeur voor moest hebben. Voor ons waren het gewoon twee baby’s waar we enorm naar uitkeken.
En dan waren er de opmerkingen over hoe zwaar het zou worden
Deze opmerkingen vond ik het moeilijkste in die periode
“Liever jij dan ik.”
“Jezus, wat zwaar.”
“Dat gaat echt ontzettend zwaar worden.”
Ik snap dat mensen hiermee soms bedoelden: wat een uitdaging, twee baby’s tegelijk. Maar wanneer je net enthousiast vertelt dat je zwanger bent, is dat niet per se wat je wilt horen.
Voor mij was het namelijk helemaal geen slecht nieuws dat ik zwanger was van een tweeling. Het was juist ontzettend bijzonder. Dus als iemand reageerde met:
“Wat leuk!” of “Wat geweldig, twee baby’s!”
Vond ik dat zo veel fijner. Je kunt best benoemen dat het een uitdaging zal zijn. Maar je kunt ook eerst erkennen hoe bijzonder en mooi het is.
“Je staat zeker bijna op knappen?”
Vanaf ongeveer 28/30 weken kreeg ik ook steeds vaker opmerkingen over mijn buik.
Die werd namelijk wel als groot ervaren. Zelf vond ik dat tijdens mijn zwangerschap eigenlijk helemaal niet zo. Ik had juist het gevoel dat het allemaal wel meeviel.
Nu ik foto’s terugzie, denk ik wel:
Oké… ik was inderdaad behoorlijk groot.
Maar op dat moment zag ik dat zelf blijkbaar anders. Wanneer iemand zei dat ik vast bijna moest bevallen, was ik verbaasd en antwoordde ik meestal gewoon dat ik nog wel even moest.
Het grappige is dat je zelf zo gewend raakt aan je groeiende buik dat je niet altijd meer ziet hoe bijzonder het er voor een ander uitziet.
De leuke gesprekken waren juist de mooiste
Gelukkig waren lang niet alle reacties vervelend. Ik vond het juist ontzettend leuk wanneer mensen echt enthousiast reageerden.
“Wat leuk!” of “Wat geweldig!” of “Wat bijzonder!”
Ook mensen die vertelden dat ze iemand kenden met een tweeling vond ik leuk om te spreken. Dan kwamen er vaak verhalen over bijzondere dingen die ze hadden meegemaakt. Dat soort gesprekken vond ik fijn.
Niet omdat ik alleen maar positieve verhalen wilde horen, maar omdat het voelde alsof mensen de bijzondere kant van een tweeling zagen en daar ervaringen over deelde.
Wat zou ik zelf nu vragen?
Als iemand mij vandaag zou vertellen dat ze zwanger is van een tweeling, zou ik waarschijnlijk niet beginnen met vragen hoe het is gebeurd. Ik zou ook niet vragen of het in de familie zit.
“Wat bijzonder. Wat ontzettend leuk voor jullie.”
Misschien vertel ik dat ik het zelf zo bijzonder vond om een tweeling te krijgen en nu moeder te zijn van een tweeling. Want eerlijk gezegd is dat wat ik tijdens mijn eigen zwangerschap het liefst hoorde.
Als je nu zwanger bent van een tweeling
Misschien krijg jij op dit moment precies dezelfde vragen.
Misschien vind je ze helemaal niet erg.
Misschien vind je sommige vragen juist ontzettend leuk.
En misschien zijn er vragen die je liever niet beantwoordt.
Allemaal prima.
Je hoeft niemand uitleg te geven over iets wat voor jou persoonlijk voelt. Boven alles hoop ik dat je zelf blijft zien hoe bijzonder het is wat er gebeurt.
Een tweeling krijgen is echt een van de meest bijzondere dingen die je kan overkomen.
En nee, niet iedereen zou het aankunnen, maar als jij nu zwanger bent van een tweeling, dan kan je het.
Je hoeft nu nog niet te weten hoe. Je hoeft alleen maar stap voor stap door je zwangerschap heen.
En uiteindelijk mag jij iets meemaken wat maar weinig mensen van zo dichtbij mogen meemaken: de ontwikkeling van de bijzondere band tussen twee kinderen die samen aan hun leven beginnen.
Wat is dat bijzonder.



Geef een reactie